هایپراوریسمی چیست و چه زمانی رخ می دهد؟
هایپراوریسمی زمانی رخ می دهد که اسید اوریک بیش از حد در خون شما وجود داشته باشد. اگر سطح اسید اوریک بالا بماند، به مرور زمان می تواند منجر به چندین بیماری مانند نقرس یا سنگ کلیه شود.همچنین افزایش سطح اسید اوریک با بیماری هایی مانند بیماری قلبی، دیابت و بیماری کلیوی نیز مرتبط است.

چرا هیپراوریسمی رخ می دهد؟
اسید اوریک زمانی تشکیل می شود که پورین ها در بدن شما تجزیه می شوند. پورین ها مواد شیمیایی هستند که در برخی غذاها یافت می شوند. که شامل گوشت قرمز ، لوبیا و .... می شود.
به طور معمول، بدن هنگام ادرار کردن، خود را از شر اسید اوریک خلاص می کند. هایپراوریسمی زمانی اتفاق می افتد که بدن شما یا اسید اوریک بیش از حد تولید می کند یا قادر به دفع کافی از آن نیست. این معمولاً به این دلیل اتفاق می افتد که کلیه های شما به سرعت آن را از بین نمی برند.
سطح اسید اوریک اضافی در خون شما می تواند منجر به تشکیل کریستال شود. اگرچه این ها می توانند در هر جایی از بدن ایجاد شوند، اما تمایل دارند در داخل و اطراف مفاصل و در کلیه ها ایجاد شوند. گلبول های سفید دفاعی بدن شما ممکن است به کریستال ها حمله کنند و باعث التهاب و درد شوند.
سندرم متابولیک چیست ؟
سندرم متابولیک گروهی از پنج عامل خطر است که در صورت عدم درمان، احتمال ابتلا به بیماری قلبی- عروقی، دیابت و سکته را افزایش می دهد. ممکن است به آن سندرم X یا سندرم مقاومت به انسولین نیز گفته شود.
پنج عامل خطر عبارتند از:
داشتن یکی از این عوامل خطر به معنای ابتلا به سندرم متابولیک نیست. با این حال، داشتن آن شانس شما را برای ابتلا به بیماری های قلبی عروقی افزایش می دهد. داشتن سه یا بیشتر از این عوامل منجر به تشخیص سندرم متابولیک می شود و خطر ابتلا به عوارض سلامتی از جمله دیابت نوع 2 را افزایش می دهد.
ارتباط سندرم متابولیک و بیماری هایپر اوریسمی چیست ؟
سندروم متابولیک یکی از عوامل اصلی ایجاد دیابت نوع ۲ و سایر شرایطی است که شبیه به نقرس و هیپراوریسمی است.
در برخی از مطالعات نشان داده شده است که که شیوع سندروم متابولیک در بین بیماران مبتلا به نقرس بالا بوده است. علاوه بر این، هیپراوریسمی با سندرم متابولیک در مطالعات افراد سالم و بیماران مرتبط است.
هایپر اوریسمی ممکن است باعث بروز بیماری های قلبی -عروقی شود که سندرم متابولیک یک عامل خطر قوی برای آن هاست.
دقت کنید که بیشترین تفاوت در شیوع هیپراوریسمی هم ، در مردان بزرگسال مبتلا به سندروم متابولیک در مقایسه با سندرم غیرمتابولیک، شناخته شد.همچنین در افرادی که BMI طبیعی دارند، شیوع سندرم متابولیک که سطح اسیداوریک کمتری داشتند در مقایسه با افرادی که اسید اوریک بیشتری داشتند ، بیش از ۱۰ برابر بیشتر بود.
افزایش میانگین سطح اسیداوریک به طور قابل توجهی توسط تعداد مؤلفه های سندروم متابولیک افزایش می یابد . علاوه بر این، شیوع سندروم متابولیک نیز با سطح اسیداوریک به طور قابل توجهی افزایش می یابد.